Als wij bemiddelen in conflicten leggen we de focus op het kijken naar je eigen gedrag, in plaats van wat de ander jou heeft aangedaan. Dat klinkt makkelijk, maar is best moeilijk, want je bent nog vol van ‘wat jou is aangedaan!’ Toch begrijpt een ieder dat je eigen gedrag ook een rol heeft gespeeld bij het ontstane conflict. Hoe erg het conflict ook is, hoe lang het ook heeft geduurd, er is altijd dat moment van mogelijke vergeving; iemand die om vergeving vraagt of vergeving geeft. Enorm krachtig.

Hoe kun je razendsnel het onderling vetrouwen na een conflict herwinnen?
Dan heb ik het natuurlijk niet over iemand die een fout toegeeft en zegt: ‘Dat had ik inderdaad niet moeten doen.’ Dat werkt onvoldoende. Een fout toegeven is niet hetzelfde als oprecht excuses aanbieden. Je geeft de ander namelijk niets. Bij een fout toegeven hoort de ander dat je slechts iets evalueert en blijft de persoon met een ontevreden gevoel achter. Als je vanuit je hart kunt zeggen: ‘Het spijt me ongelofelijk, ik bied mijn oprechte excuses aan’, maakt dat indruk. Je geeft aan dat je je verantwoordelijk voelt voor wat je de ander hebt aangedaan, wat die ander jou ook heeft aangedaan. Je pakt jouw aandeel. Let wel op dat de excuses die je uitspreekt echt gemeend zijn. De ander voelt haarfijn aan of het oprecht is, of een trucje ‘om weer verder te kunnen’. Dit laatste is dodelijk voor een relatie.

Ver-geven is opnieuw ver-trouwen geven
Als bij een conflict alles is uitgesproken, de dingen boven tafel zijn gekomen, dan komt de volgende stap: je moet de ander weer gaan vertrouwen. Vertrouwen dat de ander met een positieve intentie naar jou zal handelen. Dit lukt als iemand om vergeving vraagt. Om vergeving vragen is dus hetzelfde als de verantwoordelijkheid op je nemen dat je weer te vertrouwen bent. Het is aan de ander om je te vergeven, je kunt er slechts om vragen. Vertrouwen wordt vaak gezien als iets dat langzaam opbouwt. Komt te voet en gaat te paard. Je kunt het ook anders zien: iemand vertrouwen is een besluit. Je besluit om iemand opnieuw te vertrouwen. Dat doe je door iemand echt te vergeven.

Voordeel van vergeven
Weet dat vergeving één van de mooiste dingen is die je een ander kunt geven. ‘Vergeven en vergeten’ is natuurlijk flauwekul. Vergeten doe je niet zo snel. Vergeven kan wel snel, alleen moeten dan wel de echte issues op tafel en moet er oprecht om vergeving worden gevraagd. Vandaar dat we bij conflicten focussen op het eigen gedrag. Een voordeel van vergeven, of ‘opnieuw vertrouwen geven’ is dat je de ander direct verantwoordelijk maakt voor het ‘goed omgaan met het gegeven vertrouwen’ Dit werkt veel sneller dan allerlei afspraken maken en later toetsen of iemand zich er aan gaat houden.

Niet rapporteren
Stop met dossiers. Stop met alles willen vastleggen. Wij rapporteren ook niet aan opdrachtgevers. Er moet volledig vertrouwen worden gekweekt in de oplossing van het probleem. Rapporteren helpt daar niet bij. Vertrouwen is een keuze, vertrouwen is geen resultante. Het vastleggen en monitoren van resultaatafspraken is de reden dat mediation-trajecten onnodig lang duren. De klap van vergeven en vergeving vragen is zo krachtig dat allerlei resultaatafspraken niet nodig zijn. Mocht iemand daarna het vertrouwen beschamen, dan is opnieuw een stevige interventie nodig. Onze ervaring is dat dit niet nodig is. De oprechtheid waarmee het vertrouwen is uitgesproken, ofwel vergeving heeft plaatsgevonden, zorgt juist voor een verdieping van de relatie. De relatie heeft het namelijk zwaar gehad en heeft bewezen zich te kunnen herstellen.

PS: Lees ook onze blog ‘conflicten de wereld uit helpen’.

Authentiek Leiderschap gebruikt hun 7 schillen-filosofie bij het bemiddelen van conflicten. Ervaring leert dat conflicten daarmee sneller en duurzamer worden opgelost dan gebruikelijke mediation. Meer informatie? Neem contact op met Bas Blekkingh via 035-6219799.

Aanvaringen, bonje, meningsverschillen; altijd moet wel ergens een conflict worden uitgevochten. Helaas vaak onnodig fel. Natuurlijk, een conflict kan heel heftig zijn. Emoties halen de ratio vaak flink overhoop en mensen krenken elkaar. Terwijl veel gedoe uit de wereld kan worden geholpen door op de juiste knop te drukken.

Hoe kom je in een conflict nader tot elkaar?
Het is onze droom internationaal een specialist in bemiddeling tussen mensen en partijen (en landen) te worden. Eerst maar eens klein beginnen. Toen we laatst wederom een mediation traject succesvol kon afronden, was dat voor ons een hoogtepunt. Twee leiders van een automatiseringsbedrijf, al anderhalf jaar met elkaar in mediation, zaten na een korte interventie weer op één lijn. Er was weer verbinding.

Sluimerend conflict
Anderhalf jaar in conflict. Hoe kun je het zo ver laten komen? En hoe kom je weer nader tot elkaar? Fysiek waren de twee partijen al uit elkaar gehaald, geplaatst op twee verschillende business units. Over en weer waren excuses gemaakt, maar toch bleef het sluimeren. De messen werden opnieuw geslepen.

Iedereen doet stomme dingen
Op zich hoeft een interventie helemaal niet veel tijd te kosten. Als het échte probleem maar boven tafel komt. De basis van een conflict ligt vaak besloten in het gevoel dat de ene partij geen erkenning geeft voor de positie, of situatie, waar de andere partij zich in bevindt (al doet men vaak wel net alsof). Meestal ziet de ander het wel, maar wordt het de andere partij niet gegund. De knokpartij lijkt over inhoud te gaan en wordt daar ook op uitgevochten, terwijl het eigenlijk een positiegevecht is. Inhoudelijk worden dan vaak stomme dingen gezegd en gedaan, waardoor het conflict verergert.

4 stappen om weer in verbinding te komen
1) Tijdens het eerste telefonisch contact wordt gevraagd, natuurlijk zonder ooit partij te kiezen, **of de persoon bereid is z’n eigen suffe gedrag te bekijken** (daar waar je dus echt domme dingen hebt gedaan, want dat is bij een mediation áltijd het geval). Domme dingen doet iedereen. Wij zijn de eersten om dat te erkennen. Zodra iemand dit durft te benoemen, is de eerste stap gezet. Indien iemand dit niet wil (zien), gaan we niet verder; want dan heeft het geen kans van slagen.

2) Daarna spreken we ieder apart o.a. voor een Ego Scan. De betreffende personen zitten vaak in elkaars allergie, met een venijnig spel van posities tot gevolg. Vaak allebei op hun eigen eiland doen en zeggen partijen dingen die niet de schoonheidsprijs verdienen. Als eenmaal wordt ingezien wat ze zélf fout hebben gedaan, en dat het geen inhoudelijk dispuut is, maar een onbewuste Ego-knokpartij, vindt verandering plaats. Onafhankelijk van elkaar kan dan worden toegegeven dat ze zichzelf waren kwijtgeraakt. ,,Wat is mijn ego aan de haal gegaan om mezelf te beschermen”. Door de egostrijd zijn mensen de verbinding verloren.

3) Dan komen de partijen pas bij elkaar. Uiteindelijk is er verdriet (en soms schaamte) over hun eigen, suffe gedrag en de bereidheid dit met de ander te delen. Een emotioneel moment, waarin van beide kanten spijt wordt betuigd. Altijd heel ontroerend. Mensen hebben zich vaak erg lang heel eenzaam gevoeld. De schuld lag ergens anders, waardoor eigen verantwoordelijkheid moeilijk was te nemen. Als partijen ervaren waar het échte probleem ligt, wat ze de ander hebben aangedaan en oprecht spijt betuigen, is het probleem al grotendeels opgelost. Er kan dan echte verbinding ontstaan. Men is bereid naar hun eigen ego te kijken en hebben bij elkaar in de ziel mogen kijken. Dat werkt heel zuiverend. Op dit moment kan er pas echt ‘vergeven’ worden (de volgende blog gaat over ‘vergeven, het mooiste wat je iemand kan geven’).

4) Natuurlijk, er blijft een risico dat ze terugschieten in hun oude gedrag. In verbinding kan immers ook mot ontstaan. Daar moet je eenvoudige werkafspraken over maken, maar de grootse kou is nu uit de lucht. En ja, dit kan soms al in het eerste gesprek plaatsvinden. Leiders weten vaak al diep van binnen hoe de ideale relatie eruit hoort te zien. Ze hebben alleen de moed nodig hun eigen zwakte en kwetsbaarheid te tonen.

PS) Klinkt het te makkelijk? Misschien wel, ervaring leert alleen dat de makkelijkste weg de mooiste, maar ook de moedigste is.

Authentiek Leiderschap gebruikt haar ervaring van coaching en teamcoaching bij het bemiddelen van conflicten. De ervaring leert dat conflicten sneller worden opgelost, dan gebruikelijke mediation. Wil je meer informatie hierover, neem dan contact op met Bas Blekkingh via 035-6219799.

Onlangs las ik een artikel met de titel: Vergeven levert meer op dan wraak. Mijn eerste gedachte was: “Ja, daar ben ik het mee eens”, vervolgens rezen er bij mij ook twee vragen op:

1. Waarom kiezen mensen instinctief sneller voor wraak?

2. Wat maakt vergeven lastig?

Waarom kiezen mensen instinctief sneller voor wraak?

Als je iets wordt aangedaan, iemand zegt iets lulligs over je, iemand is in jouw ogen niet eerlijk, of verbreekt een belofte, dan voelt dat alsof je onrecht wordt aangedaan. Vaak is dan de eerste reactie om je daartegen te verdedigen. De gedachte “dit laat ik mij niet gebeuren, hier ga ik mij tegen wapenen” zorgt ervoor dat je gaat reageren vanuit angst, de angst om je positie te verliezen en dat wil je voorkomen.

Hoe je omgaat met angst is per persoon verschillend; de een trekt zich terug, de ander kiest voor de aanval. Beide strategieën hebben een positieve opbrengst op de korte termijn. Uit onderzoek blijkt dat het beloningsgebied in de hersenen in dit soort situaties wordt geactiveerd en dat voelt voor de korte termijn prettig.

Wat maakt vergeven lastig?

“Om een relatie langdurig te kunnen onderhouden moet je kunnen vergeven” stelt sociaal-psycholoog Johan Karremans in zijn onderzoek. Hiervoor is een hoge mate van zelfcontrole en empatisch vermogen nodig. En dat is best lastig.

Echt vergeven betekent dat je niet langer bezig bent met de schuld vraag over het onrecht dat jou is aangedaan, maar dat je de verantwoordelijkheid pakt om de relatie te onderhouden. Dat betekent uitspreken wat het met je doet, een streep zetten onder het voorval. Zo zorg je ervoor dat je op lange termijn weer met elkaar verder kunt.

Meerdere voordelen

De opbrengst van vergeven is niet alleen een goede relatie maar het neemt ook de stress weg. Uit onderzoek blijkt namelijk dat wraakgevoelens alleen maar stress geven. Daarentegen levert vergeven juist energie op.

Karin Zwanikken is partner bij Authentiek Leiderschap.