Oh my God, this crazy Dutch guy…

In de economie van vandaag de dag doen we eenvoudig zaken met mensen aan het andere eind van de wereld. Via telefoon, Skype, of even een retourtje per vliegtuig, en de deal is rond. Makkelijk toch? Maar als je echt fysiek met verschillende culturen gaat samenwerken wordt het andere koek. Zet mensen met andere achtergronden bij elkaar aan tafel en er is altijd gedoe. Men begrijpt elkaar vaak niet en vindt elkaar maar raar.

Hoe ik mijn Nederlandse directheid positief heb ingezet
Elke cultuur heeft zijn eigen waarheid. Zo denken wij Nederlanders vaak: dit is de manier waarop we met elkaar omgaan, onze manier van samenwerken is succesvol, dus onze manier is goed! Maar hebben wij de waarheid in pacht? Wat voor ons waar is, is voor een andere cultuur waardeloos.

Nederlandse directheid
Afgelopen jaren mocht ik mijn expertise inzetten bij een internationaal bedrijf gevestigd in Londen. Even met het vliegtuig, en je zit met een smeltkroes van culturen rond de tafel; Frankrijk, Duitsland, Turkije, Groot-Brittannië en Nederland zijn vertegenwoordigd.
Voordat ik de opdracht aannam, gaf ik tijdens de intake aan mijn Nederlandse cultuur mee te nemen. Hierbij heb ik onze beruchte directheid benadrukt. Dat ik deze eigenschap onbewust inzet, maar dat men vooral niet moest twijfelen aan mijn positieve intentie. Volgens de opdrachtgever zou mijn directheid geen enkel probleem opleveren. Zij waren immers ook direct in hun communicatie…

Chique Brit, geordende Duitser, directe Nederlander
Tijdens de eerste boardmeeting ontstond er een probleem tussen de voorzitter, een chique aristocratische Brit, die veel aan het woord was, en een geordende Duitser. Ik merkte dat de Duitser steeds afweziger werd en vroeg een time-out aan. De Ego Scan hadden we al met elkaar gedaan, dus na wat doorvragen, bekende de Duitser dat zijn weg duikende ego opspeelde. Ik vroeg hem op de man af of hij zich misschien onveilig voelde? Kwam dat wellicht door de voorzitter? Andere mensen begonnen te draaien op hun stoel en voelden zich zichtbaar ongemakkelijk.

In shock
Schoorvoetend bekende de Duitser dat hij het idee had dat de voorzitter geen interesse had in zijn opinie. Volgens de Britse voorzitter was dat helemaal niet nodig. Hij vond de Duitse opinie zeker wel interessant. Hierop gaf ik de voorzitter mee om minder een monoloog te houden en meer vragen te stellen. Enigszins in shock ging de groep verder, in een gesprek dat overigens prachtig verliep.

Really different and very interesting
Na afloop, tijdens de evaluatie van mijn eerste interventie, benoemden de Britten de bijeenkomst als ‘really different’ en ‘very interesting’. ,,Ja, ja”, dacht ik, ,,zou dat die befaamde Britse beleefdheid zijn, om met andere woorden te zeggen dat ze het waardeloos vonden?” De volgende dag belde ik de opdrachtgever en kreeg na wat aandringen te horen: OK, jouw aanpak is zeker niet Brits, maar je hebt van te voren aangegeven dat het anders zou zijn en we zijn je dankbaar. Maar als je een Engelsman was geweest, lag je er nu uit!

Positief met de juiste intentie
Gelukkig had ik vooraf ingebed dat we elkaar wat vreemd zouden gaan vinden. Ik heb mijn directheid aangegeven, en dat ik die positief ging inzetten, met de juiste intentie. Dat is de reden dat ik de opdracht kon behouden. Zo enorm belangrijk! Nu sta ik bekend als ‘this crazy Dutch guy’, die de dingen durft te benoemen.

In mijn volgende blog geef ik een aantal tips voor een succesvolle interculturele communicatie. Heb je interesse in internationale cultuurontwikkeling? Neem dan contact op met Authentiek Leiderschap.