It’s lonely at the top; eenzaam door solistisch leiderschap

Eigenlijk is het een gek fenomeen. Door jarenlang bezig te zijn met je carrière, vanuit ambitie, een sterke drive of vanuit de drijfveer om aanzien te krijgen, beland je op de plek waar je gevoelsmatig hoort. Je hebt invloed, bent betrokken bij belangrijke beslissingen, bepaalt de strategie, zit met interessante leiders om tafel en toch voelt het van tijd tot tijd eenzaam. Kortom: It’s lonely at the top.

Hoge lat, grote resultaten

Wat zorgt nou voor dit gevoel van eenzaamheid. Onderzoek toont aan dat leiders gelukkig worden van iets creëren. Hierdoor ben je van betekenis,voeg je waarde toe aan het bedrijf:

– Je bent goed in staat om zelfstandig te werken.

– Je hebt een hoog zelfoplossend vermogen.

– Je hebt een groot verantwoordelijkheidsgevoel.

– Je legt de lat voor jezelf hoog en levert in grote resultaten.

Dit alles geeft je een goed gevoel, maar veroorzaakt ook een gevoel van eenzaamheid.

De valkuil

Deze leiders zijn heerlijk voor een organisatie. Je hoeft weinig naar ze om te kijken, vanuit het grote verantwoordelijkheidsgevoel weet je gewoon dat de resultaten wel goed komen. Maar zodra zelfstandigheid omslaat in solistisch gedrag heb je te maken met een onaangename keerzijde.

De zelfstandige leider vindt het vaak lastig om hulp te vragen. Daardoor distantieert hij zich van de groep, trekt mogelijk teveel verantwoordelijkheid naar zich toe en niemand in zijn omgeving helpt omdat ze ervan uit gaan dat hij het toch wel zelf doet. En wat is vervolgens de klacht van deze leider? ‘Niemand helpt me, ik moet alles zelf doen.’ Een patroon wat hij door zijn eigen gedrag heeft gecreëerd, alleen heeft hij dat nog niet door.

Hoe dan wel?

De grootste angst van de zelfstandige leider is om afhankelijk te zijn van zijn omgeving. En hier zit vaak de blokkade. Hulp vragen wordt al snel ervaren als afhankelijkheid. En de overtuiging is dat dit niet mag.

Sta jezelf toe om een beetje hulp te krijgen, laat af en toe zien dat je ook niet altijd de wijsheid in pacht hebt. Hierdoor groei je niet alleen zelf (twee weten meer dan een), maar geef je ook de ander de mogelijkheid om te groeien en daarmee te creëren.

Karin Zwanikken is partner bij Authentiek Leiderschap.